چگونه اجتماعی باشیم ؟!


به تکلم به خموشی، به تبسم ، به نگاه

می توان برد به هر شیوه ، دل آسان، ازمن کلیم کاشانی

عالی ترین دستاورد انسان در دنیا ، ارتباط شخصیت با شخصیت است. (کارل یاسپرس)

ما منظور یکدیگر را نمی فهمیم.

خجالت می کشم نظر خود را مطرح کنم.

نمی توانم موافقت همکارانم را جلب کنم.

مطمئنا شما هم بیگانه نیستید. اغلب ما ، تقریبا هر روز ، بارها این جمله ها را می شنویم. جمله هایی که هر یک به تنهایی نشان دهنده آنند که در روابط بین فردی انسان ها ، موانعی وجود دارد . اگر چه انسان کوشیده است پیچیده ترین ابزار های ارتباطی را به وجود آورد، اماهنوز هم از برقرار کردن یک ارتباط اثر بخش و رودرو ناتوان است. ارتباط ناموثر موجب فاصله بین فردی وعمیقی می گردد که در همه جنبه های زندگی و همه بخش های جامعه ، تجربه می شود. رشد شخصیت و بهداشت روانی و جسمی ما با توانایی برقراری ارتباط دارد. در این مقاله پنج مورد از موارد لازم برای ایجاد روابط بین فردی رضایت بخش ، به اختصار ، تو ضیح داده می شود:

۱) شناخت طرف مقابل

۲) مهارت های گوش دادن

۳) مهارت های ابراز وجود

۴) مهارت های رفع تعارض

۵) همگام شدن با زبان بدن مخاطب

طرز برخورد با افرادی که شما را تحقیر میکنند


واکنش نشان دادن در مقابل افرادی که شما را خوار کرده و ارزش هـایتـان را زیر سؤال می برند، قدری دشوار و دردناک است.

گاهی اوقات زخم هایی که اینگونه افراد به شما وارد می آورند، ممکن است تا ابد باقی بمانند.

مـن خــودم به شخصه زمانیکه به گذشته بر می گردم افراد بســیار زیادی را به خاطر می آورم که در برهه های مختلف زنـدگی مرا تحقـیــر می کردند و ارزش ها و توانایی هایم را دسـت کـم مــی گرفتند. مطمئنـــم که همه شما تجربه ای مشـابه من داشته اید، شاید کمتر کسی باشد که در طول زنـدگی خود با افراد این چنینی برخورد نکرده باشد. بهترین تکــنیک این است که یاد بگیریم به جای اینکه برخورد تند ازخود نشان بدهیم، با آنها مدارا کنیم.

چطور راحت تر نه بگوییم !


همه ما بارها و بارها در موقعیت هایی قرار گرفته ایم كه گفتن كلمه «نه» برایمان دشوار بوده است.برای مثال شما برای تعطیلات نوروز با گروهی از دوستانتان یك سفر زیارتی سیاحتی، ترتیب داده‌اید و والدین شما در نامه‌ای ابراز می‌دارند كه چه قدر از حضور شما در خانه برای عید نوروز خوشحال خواهند شد. رئیس شما،انجام كارهای بیشتری را در یك مقطع زمانی طلب می‌كند، حال آنكه شما برای آن ساعت برنامه‌ای ازقبل تعیین كرده‌اید. استاد از شما می‌خواهد كه اگر می‌توانید روی یك طرح تحقیقی كه خودش روی آن كاركرده است ،به او كمك كنید. شما یك لباس پشمی خریده‌اید ودوست شما می‌خواهد در صورت امكان آن را قرض كند.

روش های عذر خواهی

وضعیت اینگونه می باشد: سکوت، جوابهای سـربـالا، درب قفل شده اتاق خواب، پریشـان خـاطـری، در ایـن شرایط میخواهید موی سر خود را بکنید، رک بگوییـم، دیگر فکری بنظرتان نمیرسد و نمی دانید چه بکنید.
عذرخواهی از همسر یا نامـزدتان ممکن است مشکل بنظر برسد بخصوص زمانی که بر سر موضوعی با هم چندین بار مخالفت کرده باشید.

18راه برای ارتقای زبان جسمانی

در این مقاله قصد داریم راه های ارتقاء زبان جسمانی (body language) را به شما آموزش دهیم. ارتقاء زبان جسمانی، تاثیر شگرفی در مهارت های فردی، جذابیت و حال و هوای کلی شما دارد. توصیه خاصی برای نحوه استفاده از زبان جسمانی نیست. از نحوه استفاده شما از زبان جسمانی، به طرق گوناگون برداشت می شود، برحسب محیط و فردی که با او صحبت می کنید. مثلاً وقتی با رئیستان صحبت می کنید، به طور متفاوتی از زبان جسمانی استفاده می کنید، تا زمانیکه با دوستانتان گپ می زنید. در زیر به
برداشت های مختلفی که در مورد زبان جسمانی وجود دارد و راه های موثر برای استفاده از آن،اشاره می کنیم.

با كف دست احساسم را بيان مي‌كنم

نويسنده: آلن پيز
ترجمه: سعيده زنگنه

از ديرباز، كف دست باز نشانه حقيقت، صداقت، بيعت و تسليم بوده است. بسياري از سوگندها با قرار دادن كف دست بر روي قلب صورت مي‌گيرد و زماني كه شخصي در حال اداي شهادت در دادگاه است، كف دست خود را نمايان مي‌كند؛ كتاب مقدس را در دست چپ مي‌گيرد و كف دست راست را براي مشاهده حضار، بالا مي‌برد.
در برخوردهاي روزمره، مردم از دو حالت اساسي كف دست استفاده مي‌كنند. در حالت اول، كف دست رو به بالا، علامت گدايي براي پول يا غذاست. در حالت دوم، كف دست رو به پايين قرار مي‌گيرد، انگار چيزي را پايين نگه داشته يا از بالا آمدنش ممانعت مي‌كند.

زبان بدن

نويسنده: آلن پيز
ترجمه: سعيده زنگنه

كشيدن سيگار يك نمود خارجي از مبارزه‌اي داخلي است كه ارتباط زيادي با اعتياد به نيكوتين ندارد. در واقع يكي از فعاليت‌هاي جايگزين است كه توسط مردم در جامعه پرتنش امروزي براي تخليه فشارهاي روحي كه بر اثر برخوردهاي اجتماعي و كاري به وجود مي‌آيد، به كار مي‌رود. به عنوان مثال، اغلب مردم در حالي‌كه در اتاق انتظار دندان‌پزشك منتظرند، فشار روحي را تجربه مي‌كنند. در حالي‌كه يك فرد سيگاري با سيگار كشيدن، نگراني و ناراحتي خود را پنهان مي‌كند، افراد غيرسيگاري با انجام آداب ديگري پيغام مي‌دهند كه نياز به قوت قلب دارند. اين آداب شامل آراستن خود، جويدن ناخن، ضربه زدن با دست يا پا، مرتب كردن آستين، خاراندن سر، بازي كردن با انگشتر يا كروات مي‌شود. حالات سيگار كشيدن مي‌تواند نقش مهمي در بررسي رفتار يك شخص ايفا كند، زيرا معمولاً براساس يك رفتار قابل پيش‌بيني و طبق آداب و رسومي اجرا مي‌شود كه به ما راهنمايي‌هاي مهمي از رفتار شخص مي‌دهد.

ارتباط، يك خيابان دوطرفه است

نويسنده: كريس كول
ترجمه: محمدرضا آل‌ياسين

ارتباط فرايندي است مشترك بين همه مردم. همه ارتباطات، حتي ارتباطات كتبي، متضمن يك رفتار متقابل است. همان‌طور كه قبلاً گفتيم، براي ايجاد ارتباطي مؤثر، نه تنها بايد به نارسايي‌هاي محيطي از قبيل سروصدا چيره شد، بلكه بايد بر فيلترهاي ذهني نيز غلبه كرد. افراد به دلايل مختلف، با هم تفاوت دارند. ويژگي‌هاي قومي، مذهبي، زمينه‌هاي فرهنگي، طبقه اجتماعي، سن، نژاد، جنسيت با تجارب قبلي و تمايلات شخصي از قبيل تعصب، خودپنداري و توقعات درهم مي‌آميزد و موانع پيچيده و پنهاني را بر سر راه يك ارتباط مفيد و ثمربخش ايجاد مي‌كند.

اهميت لحن بيان

صداي شما يك آلت موسيقي است.
صداي آدمي را مي‌توان به يك آلت موسيقي تشبيه كرد كه طبعاً نتهاي يكنواخت را نمي‌نوازد. وقتي زخمه‌اي بر چنگ دل خويش مي‌زنيد، كلمات را با لحني خشن، ملايم و يا معمولي و با زير و بمي متفاوت، ملايم و يا يكنواخت ادا مي‌كنيد. تمام اين خصوصيات در برداشت شنونده از پيام شما نقش اساسي دارد. كارشناسان معتقدند كه سي‌و‌هشت درصد از استنباط اوليه از هر عبارت، بستگي به نحوة بيان آن دارد. در حقيقت مردم از طرز گفتار ما، دربارة ما به قضاوت مي نيشنند.
تأثير تكيه كلمات را در مفهوم عبارات نبايد ناديده گرفت. بيشتر مردم از تأكيدي كه ناخودآگاه بر كلمات دارند، ناآگاهند. براي پي بردن به اهميت اين بوضوع به جملة زير نگاه كنيد. همانطوري كه ملاحظه مي كنيد ده كلمه در اين عبارت ديده مي‌شود:
من هرگز نگفتم كه او به كسي دروغ نگفته است.

پنج روش براي مقابله با اختلاف

وقتي اختلاف و كشمكشي به وجود مي‌آيد، مردم به يكي از پنج طريق زير با آن روبه‌رو مي‌شوند.

1. روش بُرد - بُرد (برد مضاعف)
مبناي اين روش، بررسي مسائل و جست‌و‌جو براي يافتن زمينه‌هاي مشترك است. طرفين، مقاصد و هدف‌هاي يكديگر را تشخيص مي‌دهند و درك مي‌كنند. آنگاه با مهارت، سياست و خوي صلح‌جويانه به نحوي مسائل را حل و فصل مي‌كنند كه به اصطلاح نه سيخ بسوزد و نه كباب. به اين ترتيب برد مضاعف، نه تنها راه‌هايي را براي حل اختلافات مي‌گشايد، بلكه موجب بهبود و گسترش روابط نيز مي‌شود.

«ما» بدون «من» بي‌معناست

نویسنده: دكتر هاريت گلدهرلِرنر
مترجم: ميترا كدخدايان

داشتن ارتباط سالم و در عين حال طولاني با ديگران كار دشواري است و نيازمند برقراري تعادل و توازن ميان فردگرايي (من) و گروه‌گرايي (ما) است، زيرا كشش از هر دو سو بسيار نيرومند است. از يك سو مي‌خواهيم جدا و مستقل باشيم و از حقوق فردي خود به بهترين وجه بهره‌مند شويم و از سوي ديگر به برقراري ارتباط و دوستي با ديگران شديداً نيازمنديم و ناچار بايد به گروه و يا خانواده‌اي تعلق داشته باشيم. هنگامي كه زوج‏ها تعادل بين اين دو كشش را از دست بدهند، مشكلات زندگي‌شان آغاز خواهد شد.
چه اتفاقي مي‌افتد اگر در روابطمان ميزان توجه به «ما» كم شود؟ در چنين شرايطي ممكن است جدايي عاطفي صورت پذيرد. هنگامي كه دو نفر زير يك سقف زندگي مي‌كنند، اما در احساسات و تجربيات يكديگر شريك نيستند، در حقيقت از نظر عاطفي تنها و مجردند و زماني كه اين جدايي طولاني شود، در نهايت (از طرف هر دو يا يكي از آنها) بازي «من به تو احتياج ندارم» آغاز خواهد شد، انتخابي كه متأسفانه بسيار فراتر از يك اعتراض عادي بوده و در واقع نوعي اعلام خودمختاري است. در يك ارتباط دو جانبه سالم ممكن است گه‏گاه دعوا و جر و بحث درگيرد، اما در عين حال همبستگي و هم سويي نيز حفظ مي‏شود.

هارجي ـ ساندرز ـ ديكسون
مهرداد فيروزبخت
حركات

وقتي تعامل افراد را مورد مشاهده قرار مي‏دهيم، در مي‏يابيم كه يكي از جنبه‏هاي بارز تعامل، حركات آنهاست. منظور از حركات كليه حركاتي است كه با بدن انجام مي‏دهيم مثلاً ژست‏ها، حركات اندامهاي بدن، تكان دادن سر، حالتهاي چهره، نگاه‏ها و وضعيت بدن. ما در حين ارتباط حركت مي‏كنيم و با اين حركات به انتقال اطلاعات، نگرش‏ها، حالات عاطفي يا خلقيات و پايگاه خودمان مي‏پردازيم. پترسون (1983) با زباني اختصاصي‏تر مي‏گويد: «حركات بدني، پنج كاركرد دارند. دادن اطلاعات، تنظيم تعامل، ابراز حالات عاطفي، كنترل اجتماعي و تسهيل اهداف». اين طبقه‏بندي شبيه طبقه‏بندي سه‏گانه اكمن و فريزن (1969) است كه حدوداً چهارده سال قبل مطرح شد. در واقع اين سه دسته، يعني نشانگرها، ابرازهاي عاطفي و تنظيم كننده‏ها، همان عوامل ايجاد تسهيل در اهداف، ابراز عاطفه و تنظيم تعامل هستند.
اما اكمن و فريزن به دو كاركرد ديگر هم اشاره كرده‏اند كه در ساير طبقه‏بندي‎ها ديده نمي‏شوند. اين دو عبارت اند از: معرف‎ها و انطباق‏دهنده‏ها. منظور از معرف‏ها آن دسته از رفتارهاي غير كلامي هستند كه معادل كلامي دارند، مثلاً وقتي مي‏خواهيم بدانيم ساعت چند است، به مچ دست خود اشاره مي‏كنيم و يا براي نشان دادن پيروزي و موفقيت، شست دست را بالا مي‏بريم. اما وقتي امكان استفاده از كانال‏هاي كلامي وجود ندارد، به اين ژست‎‏ها متوسل مي‏شويم. به نظر اكمن و فريزن ما استفاده از انطباق دهنده‏ها را كه نشانگر جهت‏گيري ما در برابر پيامهاي كلامي و بخشي از خصوصيات ما هستند، دز كودكي ياد مي‏گيريم. بيقراري دستها و انگشتان و ضربات پاها هنگام اضطراب و تنش، بيشتر از كلمات داراي بار عاطفي هستند. در ادامه اين بخش اين كاركردها را در قالب پنج بخش اصلي حركات مورد بحث و بررسي قرار مي‏دهيم: ژست‏ها، وضعيت بدن، تكان دادن سر، نگاه خيره و حالات چهره.