افسردگی دختران

بهار... زندگی ... رویش! جذابیت این کلمه ها را باور نکنید! وقتی صبح، صبح یک روز بهاری در گوشه یک بیمارستان روانی باشد، «زندگی» و «رویش» حسرتی می شوند، تمام ناشدنی! بهار می آید؛ اما تنها تا پشت پنجره بیمارستان... این طرف، دخترک نگاهش را دوخته به درختان پر از جوانه خیابان.. به آدمهای پیاده رو، که می آیند و می روند... سبز شدن دوباره زمین، دل همه را می لرزاند، اما دخترک انگار دیگر دلی ندارد برای لرزیدن!

در ستایش افسردگی

همین اول کار باید به این اشاره کنم که منظور بنده از واژه افسردگی، آن مفهوم مذموم و ناخوشایندی نیست که روانشناسان و آدم های مثبت و علمی با شنیدن آن کهیر می زنند و از آن قویاً اعلام انزجار کرده و تبری می جویند. بلکه مراد بنده از این افسردگی نوعی کنار کشیدن از ابتذال عمومی و فرو رفتن در لاک و انزوای فاخر و تنهایی- گاهی چند نفره- و خلوت گزینی و اینها است و مجموعه خلقیاتی که آدم را از جریان سطحی روزمرگی، لختی متمایز می کند و به اعماق بی کران خود می برد. البته نباید این نکته را هم ناگفته بگذارم که حضور قاطع و آدم های به اصطلاح مثبت و تکثیر تاسف برانگیز این صادرکنندگان سخاوتمند انرژی های مثبت و این جماعت چاکراگشاده چاکراگشای و این پنیر قورت دادگان و کاشفان اسرار خوشبختی در بیست و چهار ساعت و این الکی روانشناسان که مثل قارچ هر ساعت و از هر گوشه سر بر می آورند و روانشناسی غیرعلمی شان را توی حلق آدم فرو می کنند و... تا چه اندازه مرا مصمم کرد تا در ستایش آنچه در برابر این فرمایش های گرانقدر قرار می گیرد، چند سطری را سیاه کرده و خاطر خوانندگان عزیز را در ستایش افسردگی بیالایم.

وقتی همسزتان دچار افسردگی میشود

ترجمه - سپيده حسينعلى عراقی:

رفتار همسرتان عوض شده، از خستگى شكايت می‌كند و سر هيچ و پوچ عصبانى می‌شود، خواب و خوراكش به هم خورده و بدنش درد می‌كند.
ابتدا به ندرت اين حالت‌ها را نشانه افسردگى می‌دانيم اما بالاخره يك روز بايد اين علائم و نشانه‌ها را بپذيريم. چيزى عوض شده است، خصوصا آنكه اين تغيير ادامه دارد. اين علائم كه طى هفته‌هاى مديدى مشاهده شده‌، هم‌اكنون با موج عظيمى از غم و اندوه و از دست دادن ميل و اشتياق به زندگى همراه شده است.

افسردگى

یکى از رایجترین بیماریهاى روانى است که باعث مراجعه به روانپزشکان، روانشناسان و سایر متخصصان بهداشت روان می‌گردد.

در هر لحظه از زمان حداقل ١٥ تا ٢٠ درصد افراد بزرگسال جامعه ممکن است عوارض و نشانه‌هاى افسردگى شدید را از خود نشان بدهند و میلیونها نفر در هر لحظه در جهان تحت درمان افسردگى قرار می‌گیرند.

آشنایی با اندوه و افسردگی پس از زایمان

زایمان در اندوه

دکتر بهنام اوحدی

شایع ترین گونه از نشانه های خلقی که از سوی زنان در دوره بی درنگ پس از زایمان آزموده می شود، «اندوه پس از زایمان» یا «اندوه بچه» است. اندوه پس از زایمان، رخداد به نسبت شایعی است که در 50 تا 80 درصد زنان رخ داده و دربردارنده نشانه های گذرا و تغییر (شیفت)های شتابان خلقی همچون گریان بودن، برانگیختگی (تحریک پذیری)، اضطراب، کاستی کنش مایه (انرژی)، از دست رفتن اشتها و آزمودن احساس کلی درهم شکستن و فرو ریختن، به ویژه در ارتباط با تکالیف نگهداری از نوزاد است. بنا بر تعریف، اندوه پس از زایمان در سرشت خود، گذرا و ناماندگار است. آغاز این رخداد، پس از روز سوم بعد از زایمان (هنگامی که مادر بیمارستان را ترک کرده) است. نشانه ها به گونه معمول، در روز پنجم پس از زایمان به فراز رسیده و خودبه خود تا روز دهم پس از زایمان از بین می روند. گزارش شده که 75 درصد زنانی که نشانه های اندوه پس از زایمان را آزموده اند، سیر و دوره زمانی مشخص و محدودی را سپری می کنند. به هرحال، 20 تا 25 درصد (یک چهارم تا یک پنجم) آنها ممکن است به سوی یک افسردگی پس زایمانی تمام عیار پیش روند. بدین ترتیب درمان اندوه پس از زایمان باید دربردارنده آموزش روانشناختی، تایید تجربه کافی مادر و دیده بانی نزدیک و بادقت درباره بدتر یا طولانی تر شدن نشانه هایی باشد که ممکن است نشان دهنده تکامل و رشد یک اختلال تمام عیار خلقی (افسردگی یک یا دوقطبی) یا اضطرابی باشد.