بيانيه حقوق بشر

سخنی ازاستاد معنوی
مترجم: سبحان رضايی

اولين آنها زندگی است.

انسان حق دارد عزتمند باشد، سلامت بماند، حق دارد رشد کند و همينطور در نهايت شکوفايی اش، ثمر دهد. اين نهايت شکوفايی همان حق اوست. او از دانه‌ها متولد می شود، اما در هنگام رشدش جامعه خاک مناسب،  مراقبت صحيح و فضايی عاشقانه در اختيارش قرار نمی‌دهد.
برعکس، اجتماع،  فضايی مسموم، خطرناک، تنفرآميز و پر از ويرانی و خشونت و جنگ را به او اعطاء می کند. حق زندگی و حيات خود بدين معنی است که ديگر هيچ جنگی رخ ندهد، هيچ کس به زور وارد ارتش نشود و کسی نيز به جنگيدن وادار نگردد؛ در اين شرايط هرکسی حق انصراف را برای خود حفظ می کند. اما اکنون هيچ توجهی به اين مسئله نمی شود.

خشونت خود را تماشا كن!

ترجمه: محسن خاتمي

انسان ناآگاه است، با وجودي كه باور دارد هوشيار است. همين باور، ناآگاهي او را محافظت مي‌كند. انسان جاهل است، با وجودي كه باور دارد كه مي‌داند. همين باور، جهل او را دست نخورده‌ نگه‌ مي‌دارد. او درست نقطه مقابل چيزي است كه فكر مي‌كند، هست.
درك اين نكته، آغاز انقلابي بزرگ است. براي ديدن اينكه كجا هستي و حقيقت تو چيست، نياز به شجاعت داري. باور داشتن به آرمان‌هاي زيبا، قشنگ است. تمام آرمان‌ها فقط يك عملكرد دارند: واقعيت تو را پنهان مي‌كنند؛ براي همين است كه ما به خلق آرمان‌هاي زيبا ادامه مي‌دهيم. نه اينكه ما واقعاً به آن آرمان‌هاي بزرگ علاقه داشته باشيم؛ علاقه واقعي ما پنهان كردن واقعيت‌هاي زشت است.

ماهي دريا تشنه اش نيست
: The Fish in the Sea is not Thirsty
. سياست: فرزند ذهني ويرانگر

حتي يك هيتلر نيز مي تواند يك بودا شود،
ولي بايد سياست را بيندازد.
تمام سياست ها را در درونت بريز.
و به ياد بسپار وقتي كه از سياست بازها نام مي برم،
منظورم مشخصاً كساني نيست كه در سياست هستند ،
منظورم تمام افراد جاه طلب است.

يك سياست باز ذهني ويرانگر است. شايد در مورد ملت و كشور صحبت كند‘ شايد در مورد مدينه ي فاضله، سوسياليزم يا كمونيزم حرف بزند، ولي در اساس، يك سياست باز، ذهني ويرانگر است.  و ذهن ويرانگر نمي تواند به روشني برسد.
نخست، تمامي انرژي بايد به سمت زندگي برود، به سمت خلاقيت.
فقط در اينصورت است كه رفته رفته مي تواني در آن سازندگي غايي مشاركت كني ، كه نيروانا است، آن سازندگي نهايي، كه تو همچون موجودي الهي زاده مي شوي:
بي نهايت و نامحدود. آنگاه منبسط مي گردي، در تمامي جهان هستي منتشر مي شوي، آنگاه ديگر يك موج نيستي، اقيانوس شده اي.

جنايتكار چگونه مي‌انديشد

نويسنده: گوستاولوبون
مترجم: كيومرث خواجوي‌ها

از آنجا كه تودها پس از گذراندن يك دورة هيجاني، به حالت دستگاه‌هايي خودكار، ساده و ناخودآگاه نيازمند به تلقين، تنزل مي‌كنند، اطلاق صفت جنايتكار به آن‌ها، در بعضي از موارد، مشكل است. در هر صورت ما نيز به ناچار از اين عنوان كه به وسيلة پژوهشگران روان‌‌شناسي، اشتباهاً مطلع و رايج شده است، استفاده مي‌كنيم بعضي اعمال توده‌ها، اگر تنها به خود اعمال بنگريم، به طور قطع جنايتكارانه‌اند اما جنايتكارانه به مفهوم كردار پلنگي كه به منظور انبساط خاطر بچگان خود، آن‌ها را در پاره كردن يك هندو آزاد مي‌گذارد و سپس خود نيز گوشت او را با دندان مي‌درد!
جنايت‌هاي توده حاصل تلقيني قوي هستند و آحادي كه در اين جنايت شركت مي‌كنند، پس از انجام دادن آن، يقين دارند كه تنها به وظيفة خود رفتار كرده‌اند. اين در حالي است كه جنايتكاران معمولي چنين احساسي ندارند.